Thuis

Ik wil thuis zijn – Samen met jou wil ik thuis zijn – Ik kan niet meer langer van huis zijn. Een smeekbede in een Nederlandse song. Nu voelt het thuis zijn meer als een gebed zonder eind. “Een eigen huis een plek onder de zon. En altijd iemand in de buurt die van me houden kon. Toch wou ik dat ik net iets vaker……….” Ik hoor je al roepen “Laat me alleen, alleen met al m’n verdriet.. ‘T Is beter dat ik nu geen mensen zie…….. Waar is hier de nooduitgang!!!!

Als hardwerkende thuiswerker zit je dan tussen luiers, schreeuwende kinderen of een klagende partner, de zoveelste keer je hoofd gestoten door die net te lage werkkamer op zolder. Wij, Gouwenaren hebben nog geluk met ons vele groen om ons heen en gemiddeld 60m2 woonruimte. Amsterdam is zwaarder getroffen; zware verstedelijking en gemiddeld minder dan 50m2 woonruimte per inwoner.

Ook vele Goudse ondernemers zijn getroffen. Maar of ik hun nering nu wil bezoeken? Immers dat bezoekje betekent wel omzet maar ook een verhoog risico voor (het personeel van) die plaatselijke ondernemer en zijn / haar, en dus ook jouw, kwetsbare dierbare. Want de besmetting kan op vele manieren plaats vinden; van iets vastpakken tot ons eigen rioolwater.

Over water gesproken….. na de crisis staan waarschijnlijk vele huizen weer letterlijk en figuurlijk onder water (Amsterdams peil?). Want vele vrezen dat de prijzen op de Goudse woningmarkt zullen dalen. Dan maar je huis, na de crises, groter gaan maken? Ach en waarom alles zelf doen? Vraag eens de plaatselijke (interieur) adviseur, klusser en stoffeerder. Laten we met zijn allen afspreken dat we dan de lokale ondernemer steunen.

Ik wens een ieder veel sterkte en wijsheid in deze moeilijk tijden!

Jerome Brands

Deze column was eerder te lezen in de Goudse Post.